بیشتر خرابیهای LSF ریشه در محاسبات ندارد؛ در اجرا دارد. فهرست زیر ترتیب واقعی بازدید کارگاهی است، نه ترتیب فصلهای آییننامه.
۱. پیش از مونتاژ: کنترل مصالح
ضخامت اسمی پروفیل را با میکرومتر کنترل کنید، نه با چشم. ضخامت پوشش گالوانیزه (معمولاً حداقل Z۲۷۵ برای محیطهای معمول) را از گواهی کارخانه بخواهید. پروفیلی که لبهٔ برشخوردهٔ آن زنگ زده، پیش از نصب مشکل دارد.
۲. کفستون و ریل پایین
ریل پایین باید روی سطح تراز و روی لایهٔ جداکنندهٔ رطوبتی بنشیند. تماس مستقیم فولاد گالوانیزه با بتن تازه، خوردگی موضعی میآورد. مهار ریل به فونداسیون را از نظر فاصله و قطر انکر با نقشه مطابقت دهید؛ این جزئیات، مسیر انتقال نیروی جانبی به پی است.
۳. شاقولی و ناودانیشدن
انحراف از شاقول را در هر دیوار و در دو جهت اندازه بگیرید. استادی که در میانه کمانش موضعی جزئی دارد، زیر بار ثقلی رفتار غیرخطی نشان میدهد؛ چنین عضوی باید تعویض شود، نه صاف.
۴. پیچها
هم کمسفتشدن و هم بیشسفتشدن خطاست. پیچی که سر آن ورق را سوراخ کرده (Pull-over) ظرفیت ندارد. نمونهبرداری تصادفی روی ۵ تا ۱۰ درصد پیچها معقول است.
۵. مهاربندها و بازشوها
تسمههای مهاربند باید کشیده و بدون افتادگی باشند؛ تسمهٔ شل تا زمانی که کشیده نشود باری نمیگیرد. دور بازشوها، وجود عضو تقویتی (King/Jack stud) را با نقشه تطبیق دهید. حذف یک عضو تقویتی، رایجترین «صرفهجویی» خطرناک در کارگاه است.
مستندسازی
هر بازدید باید عکس، تاریخ و تصمیم داشته باشد. گزارشی که فقط مینویسد «کار مطابق نقشه پیش میرود»، هیچ ارزش حقوقی و فنی ندارد.
