فولاد رسانای خوبی است؛ همین مزیت سازهای، ضعف حرارتی سیستم است. استادی که از داخل تا خارج دیوار امتداد دارد، یک «پل حرارتی» تمامعیار است و میتواند مقاومت حرارتی مؤثر دیوار را تا حدود نصفِ مقدار اسمی عایق کاهش دهد.
عایق میانقابی کافی نیست
پرکردن فضای بین استادها با پشم سنگ، تنها بخشی از مسیر حرارت را میبندد. مسیر موازی از دل خود پروفیل عبور میکند. محاسبهٔ مقاومت حرارتی باید بهصورت مسیر موازی انجام شود، نه با فرض دیوار همگن.
عایق پیوسته و ترمالبریک
یک لایهٔ عایق پیوسته در سمت بیرونی قاب، پل حرارتی را قطع میکند. جایگزین ارزانتر، نوار ترمالبریک میان استاد و پوشش خارجی است. اثر این دو، همارز افزایش قابلتوجه ضخامت عایق میانقابی است، با هزینهٔ کمتر.
صدا: مسئلهٔ اتصال است، نه جرم
در دیوار سبک، انتقال صدا عمدتاً سازهای است؛ ارتعاش از ورق به استاد و از استاد به ورق مقابل منتقل میشود. جداکردن دو رویه با کانال فنری (Resilient channel) یا استفاده از استاد دوجداره، اثری بهمراتب بیشتر از افزودن یک لایه ورق دارد.
و نکتهٔ آخر
جزئیات محل اتصال دیوار به سقف و کف را جدی بگیرید. بهترین دیوار عایقشده هم اگر درزهای پیرامونیاش آببندی نشده باشد، عملکرد حرارتی و صوتی خود را از دست میدهد.
